سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387
مث پروانه ندارم جایی
مث دیوانه ندارم پایی
می گریزم از خود
از شب و تنهایی
......
من پر از حرف نگفته
حسرت راه نرفته
خسته ام مادر ...من
خسته و آشفته
......
چه کسی با ما بود
شبهی رسوا بود
قصه ای در دل داشت
مرده ای بر پا بود
......
چه کسی با ما خواند
نغمه ی همراهی
همدمی، هرجايي
با دلي دريايي
......
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 20:30 توسط mahdiiiiiiiiiiiiiiiiiii
|