یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387
بانو در پندارم همیشه و هرلحظه به یادت‘ زندگی می کنم
نام مبارکت رابر هر آستانی که باشد به یاد خواهم داشت
افسوس که فرسنگها فاصله است
اما به یادت هر لحظه قلبهایمان می تپد
و اینگونه است که فاصله ها رنگ می گیرند.
به یاد داشته باش که بهار می گرید وغروب رفتنت را ازیاد مان نخواهد رفت .
من هم به انتظار روی سبزت
خواهم نشست تا وسعت بیکرانه ها
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 19:5 توسط mahdiiiiiiiiiiiiiiiiiii
|