* از ۲۹ آبانماه تا امروز که دارم این چند سطر را بر روی الفبای کیبورد نقش می زنم فرصتی برای بازگشت نبود.البته فرصت همیشه هست ولی گاهی چنان در آشوب روزها و طغیان دقایق زندگی غرق می شوی که گذر تند زمان را حس نمی کنی......

* آمدم تا سلامی کرده باشم به آنها که محبت همیشه چاشنی پررنگ زندگی شان بوده و هست و آن را   دریغ نکرده اندحتی از هیچکس و هماره پیشگام بوده اند در ابزار مهربانی و عشق.

* آمدم تا ساده و بی پیرایه پاسخ به محبت کسانی داده باشم که در این مدت اخیر با پیام های مهرآمیزشان نشان دادند که نمی شود دوستان را به همین ساده گی به دست فراموشی سپرد.....