بگذار نقاشی کنم صورت دلدار

یا تا ابدیت بکشم نقشه ی انکار

این جمله اگر قصه ی تکراری نیست

من مشتعلم مشتعلم لحظه ی دیدار

***********

همیشه حرف هایی برای نگفتن داشتم و چشم هایی برای ندیدن. ندیدن آنچه زیبا نیست و اشتیاقم را بر نمی انگیزد. من انتخابی ثابت دارم برای زندگی . آنچه دوست دارم رویایی بیش نیست و این روزهای خاکستری و تردید مرا به رویاهایم گره نخواهد زد.

در گیر و دار روزهای بی روزن و مردمان گرفتار تنها فریادی می ماند در عمق جنجره ای خاموش . من صدای انکسار خودم را می شنوم در اعماق فاجعه ای به نام زندگی.....

زندگي در غالب تفکرات تکراری و زنده بودن. اين رويايي زيبا نيست كه انتخابي براي تو باقي نيست. انتخاب آگاهي مي‌طلبد و اندكي آرامش و تو حتي اگر آگاه باشي هيچگاه به آرامش پيوند نخواهي خورد.

مي‌خواهم فقط بنويسم. كوتاهي بود اگر تاكنون خاموشي در قالب ادبيات را انتخاب كرده بودم. حالا به بيداري لبخند مي‌زنم و كودك احساسم را به بازي مي‌گيرم.من با قلم بيگانه نيستم.

اين آغاز نوشتن است.حالا من حرف‌هايي براي گفتن خواهم داشت و ذهني براي شناختن.  مي‌خواهم صدايم در قامت مكتوب جملات جان بگيرد.

.....من دوباره زاده خواهم شد.